Commissieleden

Commissieleden:

  • Rianne
  • Maike
  • Micheline
  • Irene
  • Iris
  • Judith
  • Lena
  • Carla
  • Jasper
  • Damon
  • Barteld
  • Tim

Rianne (voorzitter)

Alweer 15 jaar geleden werd deze blonde krullenbol 9 jaar. Van menig Italiaanse nonna of donna (en natuurlijk ook de mannen) stal ik hun temperamentvolle hartjes met mijn spierwitte krulletjes. Na een zeer sportief waterrat bestaan heb ik 2 jaar geleden besloten om van het competitieve wedstrijdzwemmen over te stappen op het studenten-bier-drink-waterpolofestijn. Dit bezige bijtje heeft vrijwel geen uurtje in haar agenda vrij. In september zal ze naast het organiseren van het lustrum ook haar uren slijten als integratiebegeleider in een penitentiaire inrichting. Ja deze dame is niet bang voor mannen. Dit was vroeger al het geval, in het heden is daar niet veel in veranderd en in de toekomst zal dat zeker zo blijven. Tijdens het seizoen 2018/2019 zal iedereen van het Zinkstuk, vrienden & familie en de overige studentensportverenigingen in Utrecht een lustrum zien als nooit tevoren, negendarisch wel te noemen!!

Maike (secretaris)

Ik ben Maike en toen ik 9 jaar oud was, was ik een prinses. Prinsesje Maike was niet zomaar een prinses, ze was een super duper creatieve prinses die zelf haar kleding maakte. Dat deden de andere prinsesjes van 9 jaar oud niet, waardoor prinsesje Maike zich kon onderscheiden van de rest. Helaas was het prinsessenleven voor Maike niet van lange duur. Na 4 maanden als prinses besloot ze haar prinsessen-titel door te geven aan prinses Alexia. De papa en mama van prinses Alexia zijn mij hier nog eeuwig dankbaar voor. Want zonder dit enorm genereuze gebaar van mij waren er maar 2 prinsesjes van Oranje geweest en dat zou wel een beeeeetje gek zijn.

Micheline (penningmeester)

Heeey hallo, ondanks dat de meeste mensen mij wel zullen kennen, aangezien ik momenteel het langste en oudste lid van het Zinkstuk ben, zal ik mij toch even voorstellen. Ik ben Micheline (toevallig bestaat mijn naam uit 9 letters) en naast het wedstrijdzwemmen wat ik altijd deed, speel ik nu voor mijn 6e, ja een omgekeerde 9, jaar waterpolo. 19 jaar geleden, toen ik 9 jaar oud was (jaaa, zóoo oud), geloofde ik nog volop in de Paashaas en was ik hierdoor dan ook volop eieren aan het beschilderen. Doordat ik tijdens een schilderwedstrijd op een ei allemaal wortels schilderde, ja de paashaas houdt van wortels, heb ik toen de eerste prijs gewonnen. Ik heb HBO Sportmanagement afgerond en kwam erachter dat ik nog lang niet wilde stoppen met waterpoloën bij het Zinkstuk en daardoor ben ik toch maar een tweede studie gaan doen, de PABO. Deze juf in wording zal komend jaar haar laatste en tevens 9e Zinkstukjaar vieren, tijdens het grootse en Negendarische 9e lustrum. Het is wel heel toevallig dat ik nu met deze erbij 9 keer het getal 9 heb gebruikt! Het moet niet gekker worden.

Irene

Hoi, ik ben Irene. Deze nuchtere tukker heeft een voorliefde om voor de camera te poseren, wat dan vaak resulteert in dit soort prachtige kiekjes (of toch iets minder charmante foto’s). Daarom studeer ik nu toch maar een studie waarbij ik wat meer achter de camera te vinden ben. Komend jaar zal mijn laatste en 9e studiejaar zijn, die we dan ook groots en Negendarisch gaan vieren!

Iris

In het jaar dat de euro werd ingevoerd, Willem-Alexander met Maxima trouwde en de Olympische Winterspelen in Salt Lake City plaatsvonden, werd kleine Iris 9 jaar. 9 jaar geleden zat iets grotere Iris in de 4e klas en zwom ze op haar favoriete afstand (800m vrij heeeuujj) haar 5e beste tijd ooit. Op haar 9+9=18e begon net “volwassen” Iris met studeren in ons mooie stadsie. Helaas werd ze pas op haar 9+9+4=22e lid van het mooiste studenten clubbie van de Domstad, in haar 5e jaar studie. Wanneer Iris 45 jaar wordt, woont zij vast en zeker in een mansion met 4 zwembaden, 5 cabrio’s en haar 9 katten (hallo crazy cat lady). Tot slot is 3 Iris’ lievelingsgetal en laat 3x3 nou 9 zijn. Negendarisch gewoon. Net als Pippi Langkous.

Judith

Eeuwen geleden begonnen de Mesopotamiërs met het verbouwen van wijn. Dit heerlijke diep rode, helder witte of een mengeling daarvan vloeit tegenwoordig nog altijd rijkelijk. Op mijn negende begon ik dit heerlijke goedje al te waarderen, al was het destijds enkel nog maar het glas dat mij werd toevertrouwd. Bij mij is het glas altijd half vol en het liefst met water want ja, geboren en getogen Zeeuwse, zeiler en ten slotte natuurlijk ook zwemmer. Eén jaar voor mijn eerste ‘glas’ ben ik lid geworden van de plaatselijke zwemvereniging en daarna eigenlijk nooit meer gestopt. Helaas zit voor mij mijn tijd als Zinkstuk-lid er alweer op, maar gelukkig mogen donateurs ook naar het lustrum! Komt goed uit voor mij en voor alle andere donateurs natuurlijk ook!

Jasper

Jasper is met 75 kilo puur spier en 10 kilo vet de hitkranthunk van het Zinkstuk. Deze blonde God is uit de hemel komen vallen op 6 augustus 1993. Hij gaat beginnen aan zijn 5e seizoen bij het zinkstuk waarin hij waarschijnlijk door zijn lage trainingsopkomst geen topscorer zal worden. Met 1 pink vasthoudend aan het student zijn is de rest van zijn lichaam al naar de wereld der burgers toe gereisd. Een wereld met ouderavonden, geraniums en chips uit bakjes eten i.p.v. uit de zak . Oftewel genoeg redenen voor Jasper om aan zijn ene pink te blijven hangen en het hele jaar van het negendarische lustrum te genieten.

Damon

Een voorstelrondje matt Damon is niet meer nodig, deze sportieve alcoholverdamper uit Twente heeft zoveel exotische hobby’s dat hij het leven in de spotlights van origami kan vouwen. Met meer nationale titels dan vingers wordt er met deze Ingenieur altijd geëscaleerd, het maakt hem niet uit of dit op de dansvloer, crypto beurs of golfbaan is, er is altijd wel iets aanwezig dat op en neer gaat.

Barteld

Ha lezers, ik ben Barteld. Heb ik mijn baard geschoren? Nee.. Dit ben ik alweer 10 jaar geleden. Toen al was ik fan van eten en ‘wies kiek’n’, zoals ze in Kootwijkerbroek altijd zeiden. Mijn talent voor bakken was toen al uitzinnig, maar ik was liever bezig met de architectuur van boomhutten. Modebewust was ik wat minder. (Of dit was toen mode?) Vroeger was ik al een echte waterrat en daarom ben ik in Barneveld bij de waterpolovereniging ‘De WaterKip’ gegaan. Echt een toepasselijke naam voor Barneveld moet ik zeggen. Liever lui dan moe ben ik Business IT & Management gaan studeren aan de HU en bovendien bij het Zinkstuk gaan waterpoloën. Ik dacht dan ook dat ik mijn conditie zo op peil zou kunnen houden, maar dat is alleen het geval met de hoeveelheid bier dat er na de training in gaat. Aangezien dit mijn eerste jaar studeren en Zinkstuk is, zullen er nog een hoop jaren resteren. Ik hoop dat ik het 10e lustrum ook nog ga meemaken. Desnoods ga ik jaartje langer studeren, maar dat loopt wel los. Het wordt een geweldig jaar dus kom vooral naar elke activiteit!

Lena

Hoi, zoals de meeste mensen bij het Zinkstuk wel weten kan ik een beetje gek doen. Gelukkig is dat niet iets van de laatste jaren, want ook als kind was ik al lekker gek.

Lekker spacen met mijn schnelle planga, ik deed het al op mijn 9e, dus..

Gelukkig heb je gekke mensen nodig anders zou het maar een saaie boel worden. Saai gaan we met het 9e lustrum wel echt vermijden! En daar ga ik persoonlijk bij helpen!

Carla

Hoi, ik ben Carla en op de foto’s ben ik 4 én 5 jaar oud. Blijkbaar wilde ik als negenjarige niet op de foto. 4 en 5 is samen 9, maar de cijfers 4 en 5 vormen samen natuurlijk ook 45, wat dan weer de leeftijd is van onze prachtige vereniging. ‘Leuk’ feitje: tijdens het maken van de foto met Tweety heb ik doodsangsten uitgestaan en ik begrijp levensgrote mascottes nog steeds niet helemaal. Hopelijk is het thema van het lustrum iets zonder grote mascottes, maar daar kunnen we nog even niks over zeggen natuurlijk.

Tim

Moggûh lieve lezer! Ik ben Tim, die knappe knaap hiernaast. Naast het feit dat ik een cruciale rol bekleed binnen de LustrumCie, ben ik ook nog eens kandidaat commissaris waterpolo van het IXe Lustrumbestuur der USZ&WF Het Zinkstuk. Je zou kunnen stellen dat het lustrum en ik voorbestemd zijn. De bijgevoegde foto straalt immers “negen” uit: het is zowel mijn leeftijd als de hoeveelheid tanden in mijn mond. Negenjarige Tim was een pienter Voorburgs jochie met een uitzonderlijk talent voor Lego en een droom om uitvinder te worden. Met de tijd is mijn ooit bovengemiddelde ruimtelijk inzicht echter komen te vervallen, om plaats te maken voor een dorst naar kubieke meters bier. Met ruimte speel ik nog wel, maar dan als gemakzuchtige geograaf aan de Universiteit Utreg. Hier begon ik in 2015 mijn bachelor, om in de nadagen van 2016 ‘t stadsie mijn huis te maken en tevens bij deze prachtvereniging verzeild te geraken. Nu slijt ik mijn tijd in het hart van de stad in het hart van het land smachtend naar volgend jaar, en de jaren erop. Want geloof mij waarde lezer: mijn dagen bij Het Zinkstuk evenals de resterende dagen van mijn opleiding zijn voorlopig nog niet geteld. Toedels!

P.S. Zuslief achter mij is kandidaat secretaris van de Studievereniging voor Politicologen in Leiden! Poeh, twee bestuurskoters, en wat hebben jouw ouders gepresteerd?